1e Contactpersoon en wettelijk vertegenwoordiger

Er is binnen de Clientenraad een nieuw lid aangeschoven die tegen hetzelfde aan loopt als ik, nl. het systeem van 1e contactpersoon c.q. wettelijk vertegenwoordiger. Terecht merkt zij op dat de instelling er binnen dat systeem van uit gaat dat de contactpersoon de mening van de familie vertegenwoordigt en bovendien dat de familie het altijd met elkaar eens is.
In de laatste vergadering is hierover met de overlegvoerder gesproken. Zoals te verwachten was, kaatste hij de bal terug en vroeg wat dan een alternatief systeem zou kunnen zijn. Waarop natuurlijk het antwoord uit moest blijven, want iedereen begrijpt ook wel dat het voor de instelling niet te doen is om met 5 kinderen uit 1 gezin te overleggen.
Wat de overlegvoerder niet wist, is dat in de praktijk vaak degene als 1e contactpersoon wordt genoteerd die de nieuwe bewoner komt 'afleveren'. Wat hij ook niet wist is dat diegene daarmee automatisch ook tot wettelijk vertegenwoordiger wordt gebombardeerd. Ook wist hij niet dat familie bij opname helemaal niet ingelicht wordt over de consequenties van de twee verschillende rollen.

Op de afdeling van mijn vader mogen 3 namen genoteerd worden als contactpersoon, waarmee wij, met 5 kinderen, nog mazzel hebben. Andere afdelingen willen alleen maar 1 naam noteren. Toen er gevraagd werd naar, naast mijn broer, nog 2 namen, is gekozen voor mijn zus G. en mijn andere broer omdat die in de buurt wonen en het daarom wel praktisch was om hen te noteren. Aldus geschiedde.
Er is echter nimmer verteld door de instelling dat de consequentie is dat ikzelf en mijn andere zus daarmee gedegradeerd zijn tot willekeurige bezoeker. Toen ik een klacht wilde indienen, bleek dat als 1 van de 3 contactpersonen het met de klacht niet eens zou zijn, zij de klacht weer kunnen intrekken. Ik kan dus, als oudste dochter van mijn eigen vader, geen gebruik maken van het klachtrecht.
Ook andere consequenties zijn nimmer verteld. Mijn zus G., die zelf heeft verteld dat zij regelmatig het dossier van mijn vader inkijkt, kan dit formeel alleen met toestemming van mijn broer doen.

Het gekke is dat zelfs in de rechtspraak dit idiote systeem wordt gehonoreerd. Een kind dat geen wettelijk vertegenwoordiger is, kan niets.

Mijn gevoel van machteloosheid is grenzeloos.
Toen ik een paar jaar geleden, per toeval zag dat geen telefoonnummers van mijn zus H. en van mijzelf stonden genoteerd, werd geweigerd om die te noteren omdat wij geen contactpersoon zijn. Wel stonden de 2 namen van de vrienden van mijn vader duidelijk zichtbaar in zijn dossier, 'voor het geval er iets met je vader is'. Ik vond het te zot voor woorden dat de telefoonnummers van 2 van zijn eigen kinderen niet genoteerd mochten worden.
Alsnog werden ze opgeschreven, maar ik durf er geen eed op te doen dat ze er nog steeds in staan.

Wat de instelling zou moeten doen?
Ten eerste natuurlijk behoorlijke informatieverschaffing aan familieleden. Ten tweede moet de instelling eisen formuleren aan de 1e contactpersoon; dat van hem/haar verwacht wordt dat hij/zij consensus bij de andere familieleden nastreeft, overleg pleegt, bereikbaar is, etc.
In ons geval, waarin broertjelief zijn eigen zin doordrijft, 'overleg' voert via de mail, overdag niet gebeld mag worden voor zijn vader, dus de facto alleen per email bereikbaar is, kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Ofwel: de instelling voert, zij het op niet-formele momenten, intussen toch discussies met 5 verschillende kinderen en klaagt vervolgens 'de ene dochter wil dit, de andere dochter wil dat'.

Opstand

Vakantietijd. Mijn drukke leven komt even tot stilstand en prompt doemt 's ochtends vroeg, als ik wakker word, weer het beeld voor m'n ogen op van vader. Opnieuw gruwt het me aan; het idee dat zijn leven eindigt in de vastgesnoerde hengsels, met doorligplekken die erg pijnijk zijn, kalknagels waar niets aan gedaan wordt, voor de zoveelste keer in zijn eigen drek en pies want verschonen gebeurt ook niet op het moment dat het nodig is, en volslagen overgeleverd aan mensen in witte jassen die weliswaar meestal vriendelijk zijn maar echt geen tijd voor persoonlijke aandacht hebben.

Er is een nieuwe medische oekaze dat vader nog maar 1 bezoeker per keer mag hebben. Een verzorgster las dit voor uit zijn dossier met de toevoeging 'in overleg met de familie'. Dat moet mijn broer geweest zijn omdat hij 1e contactpersoon en 'dus' wettelijk vertegenwoordiger is.
Twee vrienden van mijn vader, die sinds plm. een jaar altijd samen komen, hebben grote moeite met de nieuwe regel en komen er regelrecht tegen in opstand. Volgens de verzorging wordt vader agressief als zij geweest zijn, volgens de vriend wordt vader agressief als de verzorging komt storen om 1 van de twee weg te sturen.
1 vriend zoekt nu contact met mij. Broertjelief is vorige week bij hem geweest om op hem in te praten dat ze zich aan de regels moeten houden. De andere vriend, machteloos, opstandig en geirriteerd omdat hij niets kan doen tegen de onmenselijke behandeling van mijn vader, probeert hij over te halen zich nu maar aan te passen. Maar ik heb de indruk dat hijzelf er al de grootste moeite mee heeft.
Morgen zal ik hem opzoeken.
Misschien kunnen zij met hun tweeën es met mijn broer gaan praten, zodat hij ook 'es van een ander hoort dat 'ie een luie donder is die zijn eigen vader aan de goden overlevert.