woensdag 5 mei 2010

1e Contactpersoon en wettelijk vertegenwoordiger

Er is binnen de Clientenraad een nieuw lid aangeschoven die tegen hetzelfde aan loopt als ik, nl. het systeem van 1e contactpersoon c.q. wettelijk vertegenwoordiger. Terecht merkt zij op dat de instelling er binnen dat systeem van uit gaat dat de contactpersoon de mening van de familie vertegenwoordigt en bovendien dat de familie het altijd met elkaar eens is.
In de laatste vergadering is hierover met de overlegvoerder gesproken. Zoals te verwachten was, kaatste hij de bal terug en vroeg wat dan een alternatief systeem zou kunnen zijn. Waarop natuurlijk het antwoord uit moest blijven, want iedereen begrijpt ook wel dat het voor de instelling niet te doen is om met 5 kinderen uit 1 gezin te overleggen.
Wat de overlegvoerder niet wist, is dat in de praktijk vaak degene als 1e contactpersoon wordt genoteerd die de nieuwe bewoner komt 'afleveren'. Wat hij ook niet wist is dat diegene daarmee automatisch ook tot wettelijk vertegenwoordiger wordt gebombardeerd. Ook wist hij niet dat familie bij opname helemaal niet ingelicht wordt over de consequenties van de twee verschillende rollen.

Op de afdeling van mijn vader mogen 3 namen genoteerd worden als contactpersoon, waarmee wij, met 5 kinderen, nog mazzel hebben. Andere afdelingen willen alleen maar 1 naam noteren. Toen er gevraagd werd naar, naast mijn broer, nog 2 namen, is gekozen voor mijn zus G. en mijn andere broer omdat die in de buurt wonen en het daarom wel praktisch was om hen te noteren. Aldus geschiedde.
Er is echter nimmer verteld door de instelling dat de consequentie is dat ikzelf en mijn andere zus daarmee gedegradeerd zijn tot willekeurige bezoeker. Toen ik een klacht wilde indienen, bleek dat als 1 van de 3 contactpersonen het met de klacht niet eens zou zijn, zij de klacht weer kunnen intrekken. Ik kan dus, als oudste dochter van mijn eigen vader, geen gebruik maken van het klachtrecht.
Ook andere consequenties zijn nimmer verteld. Mijn zus G., die zelf heeft verteld dat zij regelmatig het dossier van mijn vader inkijkt, kan dit formeel alleen met toestemming van mijn broer doen.

Het gekke is dat zelfs in de rechtspraak dit idiote systeem wordt gehonoreerd. Een kind dat geen wettelijk vertegenwoordiger is, kan niets.

Mijn gevoel van machteloosheid is grenzeloos.
Toen ik een paar jaar geleden, per toeval zag dat geen telefoonnummers van mijn zus H. en van mijzelf stonden genoteerd, werd geweigerd om die te noteren omdat wij geen contactpersoon zijn. Wel stonden de 2 namen van de vrienden van mijn vader duidelijk zichtbaar in zijn dossier, 'voor het geval er iets met je vader is'. Ik vond het te zot voor woorden dat de telefoonnummers van 2 van zijn eigen kinderen niet genoteerd mochten worden.
Alsnog werden ze opgeschreven, maar ik durf er geen eed op te doen dat ze er nog steeds in staan.

Wat de instelling zou moeten doen?
Ten eerste natuurlijk behoorlijke informatieverschaffing aan familieleden. Ten tweede moet de instelling eisen formuleren aan de 1e contactpersoon; dat van hem/haar verwacht wordt dat hij/zij consensus bij de andere familieleden nastreeft, overleg pleegt, bereikbaar is, etc.
In ons geval, waarin broertjelief zijn eigen zin doordrijft, 'overleg' voert via de mail, overdag niet gebeld mag worden voor zijn vader, dus de facto alleen per email bereikbaar is, kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Ofwel: de instelling voert, zij het op niet-formele momenten, intussen toch discussies met 5 verschillende kinderen en klaagt vervolgens 'de ene dochter wil dit, de andere dochter wil dat'.

28 opmerkingen:

  1. ook ik heb ongelovelijk veel last van dit systeem. mijn zus heeft geweten dat bij aflevering van mijn moeder zij min of meer het alleenrecht kreeg om te beslissen over alles wat met mijn moeder moet en kan gebeuren. Dit terwijl zij altijd neerkeek op mijn moeder en maar 1x per jaar op de verjaardag op visite kwam en ik, die de beste vriendin van mijn moeder is, moet machteloos toekijken hoe mijn moeder niet geholpen wordt omdat mijn zus de zorg als goed ziet. Mij wordt een bezoekregeling afgedwongen omdat ik als lastig wordt ervaren door het commentaar wat ik soms moet hebben op de zorg die dan niet goed wordt verleend. Het is walgelijk. Ik ben bezig om een kort geding aan te spannen, omdat ik mijn moeder s'avonds aan de telefoon krijg en ze dan heel zielig vraagt waar ben je, wanneer kom je nou. De zorg heeft helemaal niet het belang van mijn moeder voorop en houd zich vooral bezig met het weren van lastige familie zodat ze ongestoord hun gang kunen gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Anoniem zei....
      Wij zitten in de zelfde situatie
      hoe is het kortgeding afgelopen ?
      wij willen dat ook gaan doen
      ik hoor graag van je

      Verwijderen
  2. Dit is echt een probleem, want ook wij hebben hiermee te maken, Juridisch gezien hebben alle kinderen dezelfde rechten. Ik ga voorstellen of het tehuis een laatste levenswens maar ook het aanstellen van een contact persoon bij mijn vader gaat informeren wie dat moet zijn en wat hij zou willen. Een begin dementerende is daar goed toe in staat.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een 1e contact persoon voor mijn moeder die opgenomen is op de gesloten afdeling, is dat gebruikelijk dat dat een vreemd persoon is?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Weet iemand iets over de wettelijke regeling t.a.v. eerste contactpersonen? Ik zit in een soortgelijke situatie, mijn zus is eerste contactpersoon (ik tweede) maar ik weet en hoor niets! Al jaren houdt ze mij niet op de hoogte, mijn moeder is zelfs intern verhuisd naar de gesloten afdeling zonder dat ik het wist.
    Ik mag niet in het dossier kijken etc. Dat terwijl ik een heel goede band met mijn moeder heb die helaas dement is. Ik zou zo graag de wettelijke rechten en plichten van contactpersonen in zorginstellingen willen weten, dan heb ik grond voor een officiele klacht (heb er al vele geuit, maar dat helpt niet). Ben bang dat als mijn zus de klacht onder ogen krijgt ze mij gaat verhinderen mijn moeder te bezoeken, ze is helaas tot alles in staat. Ik hoop dat iemand iets weet. Sterkte iedereen, ik ken het vreselijke machteloze gevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik hoop althans dat het al opgelost is omdat deze bericht van 2013 is.
      zoniet, zou ik informeren of er een bewindvoerder meee speeld. daarmee maak je een afspraak en kijk dan in de papieren wie of wat getekend heeft. en vraag je inzage op de rekeningen en stand van zaken, daarna vraag je de bewindvoerder of je een afspraak kunt maken met de overige zus(sen) en broers als die er zijn, en aan de hand daarvan probeer je het op te lossen als iedereen rond de tafel zit bij de bewindvoerder, wil je eigen beheer hebben of ook cotact persoon zijn of post krijgen of bewind, dan moet je het overleggen met de rest en dit gaat via kantongerecht.

      Verwijderen
    2. Ook ik loop tegen dezelfde problemen aan. Mijn jongste zus is 1e contactpersoon; door de situatie van mijn moeder is er ruzie in de familie ontstaan. Nu houdt zij mij totaal niet meer op de hoogte. Ze houdt ook de financiën van mijn moeder bij, terwijl afgesproken was dat ik dat zou doen, maar omdat zij had toegezegd dat wij, haar andere twee zussen, een bankcode zouden krijgen en zodoende mee zouden kunnen kijken (wat dus niet werkt), ben ik er mee akkoord gegaan. Vervolgens worden wij zoals nu blijkt totaal overal buiten gehouden en nergens over geïnformeerd. Ook over de verzorging van mijn moeder ontvangen wij geen mededelingen. Er schijnt een website te zijn in het verzorgingshuis waar mijn moeder verblijft, waarop info over het reilen en zeilen en foto's van activiteiten en bewoners worden geplaatst, waarvan alleen ook weer de 1e contactpersoon de gegevens toegezonden krijgt. Deze gegevens zou zij door moeten sturen aan de andere familieleden. Nooit van op de hoogte gebracht. Wij hebben alledrie toch het recht om kennis te nemen van alle gangen van zaken? Zowel van haar verpleging/verzorging als van haar financiën? Wie heeft de kennis in huis om te laten weten of hier wettelijk iets voor geregeld is?

      Verwijderen
    3. Hoi, ik loop tegen dezelfde problemen aan. Ik ben de enige dochter van mijn moeder, verder heeft zij nog mijn 2 zonen en 2 achterkleinkinderen, en nog 4 nichten waar zij veel van houdt. De contactpersoon is haar jongere man ( van mijn leeftijd ), die mij al vanaf het begin niet mocht en mij en mama's verdere familie al iets van 5 jaar bij haar weghoudt. Zij dacht dat wij niet meer wilden komen.We konden haar nooit bereiken want hij nam altijd de telefoon op, of hij had m doorgeschakeld. Hield mijn moeder afgezonderd van alles, ze is 89 en weet niet eens wat een euro is. Zo geisoleerd was ze. Het prettige van dit is dat ze nu, op de gesloten afdeling, haar kind ( ik ) en haar familie weer ziet. Wij wonen 225km daar vandaan. Haar man doet zich heel keurig voor maar was als kind al psychiatrisch patient, contactgestoord. Had altijd al onberekenbare woede-aanvallen. Heeft de meest gruwelijke leugens over mij rondverteld. Mijn moeder zit er nu 2 maanden, en ik ben er 3x geweest, in totaal 14 x, want ik sliep op een camping en niet in mijn moeders huis, die ze van haar geld gekocht had. Ze is beginnend dement, dokter zei "acute bipolaire dementie" Maar bipolair was ze altijd al. En als je snel bent kan je haar nog uit zo'n downer trekken, maar dat kan alleen ik en mn oudste zoon ( 37jr) Mama's man had nooit vrienden, maar sinds een paar jaar gaan ze met de buurvrouw om, die alles regelt, heel dwingend is, in het tehuis zich gedraagt alsof zij haar dochter is, en volgens mij 2de contactpersoon is. Ze kent mij niet maar wil mij wel weghebben. Omdat ze het vreselijk vinden dat mama helemaal opbloeit en super blij is als ik bij haar ben. Mama zegt dat ik de enige ben die te vertrouwen is, en dat ze die buurvrouw een kreng vindt. Laatst toen ik er was liep ze zonder kloppen naar binnen en gooide zo een plantje weg die ik voor mama had gekocht, zonder het mama te vragen, en ze trok mama mee naar de huiskamer, mama zei dat ze bij mij wilde zitten en moest huilen want ze werd aan dr arm als een klein kind meegetrokken. Het personeel had mij net gevraagd om een boterhammetje mee te eten, ik bleef rustig in mama's kamer zitten. Toen hoorde ik die buurvrouw vanuit die huiskamer roepen ( nou, dan ga ik wel weg ), en ze ging weg. Mama was een beetje van slag door haar onbeschofte gedrag. Alle keren dat ik er was is er rapport opgemaakt over mijn gedrag en mama's gedrag, dat was 100% positief, mama bloeit helemaal op.
      Ik verschoon mama stiekem, dat mag eigenlijk niet. maar mama vindt het fijn als ik het doe, want dan doet het geen pijn, zegt ze, de huid is heel dun, en mama vindt het een eng gevoel om met een luier vol ontlasting rond te lopen, en ze schaamt zich voor iedereen behalve voor mij, dus dat is ons geheimpje. Stiekem een schone en droge broek ) De laatste dag dat ik er was waren dr kasten op slot. Wellicht hadden ze gemerkt dat ik mama's p**pbroek had verschoond.....
      Tis toch schande!!!!
      Bijna alle zusters zijn lief, maar 1 vrouw is mama bang voor, en die schreeuwt ook zo, en die had dienst de dag voordat mama's verschonings- en kledingskasten op slot waren
      En ze was altijd zo'n dame, nu is ze een klein doodsbang vogeltje

      Verwijderen
  5. Dieneke Hermsen Heveadorp18 maart 2014 om 12:35

    Ik heb hier persoonlijk mee te maken gehad. Een goede vriend van werd maart 2013 opgenomen bij Altenova Revalidatie afdeling in Arnhem. Ik ben al een paar jaar zijn vriendin en mantelzorger. De situatie verschilde weinig van de beschreven situaties hierboven. Zijn oudste zoon bracht hem weg en werd automatisch eerste contact persoon. Dat was willekeur, wie het eerst komt wie het eerst maalt. Keek nooit naar vader om en had nauwelijks contact. Kortom; hij was eerste verantwoordelijke en liet het afweten. Een voorbeeld: vader werd opgenomen maar zijn zoon vond het niet nodig mij in kennis te stellen. Ik heb herhaaldelijk contact gezocht met het verplegend en verpleegkundig personeel. Graag wilde ik informatie over de situatie van mijn vriend. Ik haalde hem vaak het weekend op maar wist totaal niets van zijn medische situatie. De verpleging bleef zich star opstellen achter protocollen en wezen mij continu af omdat ik geen eerste contactpersoon was. Cliëntenraad ingeschakeld zij gaven aan om mondeling om een aanpassing te vragen zodat ik eerste contactpersoon kon worden. Mijn vriend werd als onmondig behandeld. Nadat mijn vriend schriftelijk toestemming had gegeven werd er nog niet mee ingestemd. We kwamen in een onmogelijke machtsstrijd terecht. We hebben samen hier melding van gemaakt. Acht april 2014 komt het voor de tuchtraad in de hoop dat er misschien in de toekomst iets gaat veranderen m.b.t. deze juridische dwaling. De hoop is dat er in de toekomst met behulp van de mensen die dicht bij de patiënt staan in goed overleg met de instelling naar een geschikte eerste contactpersoon gezocht wordt. Dat is voor cruciaal belang voor het welzijn van de patiënt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beter laat dan nooit. Hoe is deze procedure verlopen bij de tucht? Ik sta op het punt om hetzelfde aan te kaarten. Als u tijd heeft, mailt u mij dan aub miriambee@hotmail.com

      Verwijderen
    2. uw vriend werd als onmondig behandeld, dat is waar ik me zo kwaad over maak. Mijn moeder wordt ook als onmondig behandeld, en omdat ze in Groningen zit en we eigenlijk uit Den Haag komen, dus mama gebruikt Haagse woorden en uitdrukkingen er door heen, die verstaan ze in Groningen niet, dan wordt er duidelijk gekeken van: "Wat bazelt ze nou?"
      Maar de eigen wil en al de rechten zijn bij opname afgepakt, dat heeft de 1ste contactpersoon. In mijn geval haar man, die van mijn leeftijd is en mij, en mama's bloedverwanten haat

      Verwijderen
  6. Anderhalf jaar geleden is mijn goede vriend getroffen door een herseninfarct. Een heftige gebeurtenis. Gelukkig ging het al snel beter, hij mocht revalideren in het verzorgingshuis Altenova. Daar is de ellende begonnen. Zijn zoon werd automatisch eerste contactpersoon. Hij kwam echter zijn afspraken niet na, we konden niet van hem op aan. Mijn vriend wilde graag dat ik eerste contactpersoon zou worden. En heeft dit herhaaldelijk verzocht op alle mogelijke manieren. Er werd geweigerd met ons te communiceren. Zijn zoon maakte er een bende van. Zelfs de vieze was lag ongewassen in de hoek. We hebben alle wegen bewandeld maar zelfs een schriftelijk verzoek mocht niet baten. Hierdoor is zowel de zorg, als praktische zaken en een fijne thuiskomst in de soep gelopen. Emotioneel gezien hebben wij er beiden onder geleden. Het is toch te gek dat je zelf niet mag bepalen wie er eerste contactpersoon is? Dan was alle ellende niet nodig geweest. Inmiddels zijn er een aantal gesprekken bij Altenova geweest en de situatie is bij de tuchtraad besproken. Men beweert binnen de wettelijke kaders gehandeld te hebben. Dat is echter onzin, mijn vriend was volledig toerekeningsvatbaar dus er had naar hem geluisterd moeten worden. Echter een echt excuus naar ons toe blijft uit. Wij hebben besloten de eer aan mijzelf te houden. Ik zie het als een manco in de wet dat het blijkbaar onmogelijk is om van eerste contactpersoon te veranderen als dit eenmaal vaststaat bij de intake. De patiënt zou altijd de eerste moeten zijn die beslist tenzij hij/zij wilsonbekwaam is en niemand anders!!! Het blijkt dus wel dat zorginstellingen niet weten om te gaan met een niet functionerend eerste contactpersoon die zijn verantwoordelijkheden niet nakomt. Dit is een plicht!! Hier moet duidelijkheid over komen in de wet. Mijn advies is bespreek dit punt van tevoren met je familie en naasten en zorg ervoor dat je dit van te voren goed schriftelijk vastlegt. Ik ondersteun mensen in de relatie tussen professionals en mantelzorgers en sta open voor contact via Linked-in en twitter.
    Dieneke Hermsen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Na het lezen van deze verhalen,zou ik graag mijn petje af willen nemen voor de mensen,die hier hun verhaal deden,vooral voor mevrouw Hermsen,die zoveel stappen heeft ondernomen om voor har vriend, het leven weer leefbaar te maken ,tijdens en na zijn genezing.

    Vind het ook jammer dat het nodig is om al deze stappen te moeten nemen om te zorgen dat je voor het allerliefste wat je hebt op deze wereld,het leven iets fijner te kunnen maken,om te zorgen dat diegene de juiste verzorging krijgt,maar dat onmogelijk wordt gemaakt,door de starheid bij de intake of te weinig inlevingsvermogen of oninteresse ,voor het bepalen van de 1e contact persoon, ten eerste zou er eerst aan de patiënt door gevraagd kunnen worden wie hij of zij dat toe vertrouwd,dat is ook vooral in het belang voor een snelle genezing van de patiënt die weet dat er iemand die van haar/hem houd zorgt dat alles goed zal gaan.
    Dit kan niet altijd diegene zijn die aanwezig is bij aankomst,want dat kan de taxi chauffeur wel zijn.
    Voorwaarden zou moeten zijn in bespreking met naaste en familie , diegene kunnen zijn die het dichts bij de patiënt staat,en ook bereid is daar de schouders onder te zetten en niet alleen voor een telefoontje maar ook voor andere zaken te bereiken zal zijn in het belang van de patiënt.
    Maar nu de wet nog, ik hoop dat in de toekomst de tuchtraad ook anders zal gaan denken, en dat er dan aan beide kanten alleen aan het welzijn en genezing van de patiënt zal worden gedacht,en geen getouw trek of machtsstrijd mee, ik ben ook er van overtuigd dat er ook intern soepeler mee omgegaan kan worden en er vooral met je hart gedacht zou moeten worden,
    Liefde heelt alle wonden en bevordert genezing .
    Mevr.t.l.p. Kunst

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heel erg mooi geschreven hoor, sta echt even zonder woorden hier.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een herkenning! Ik heb drie oudere zussen en mijn vader is dement. Mijn oudste zus is 1 e contactpersoon en mijn jongste zus 2e. Mijn andere zus en ik willen mijn vader graag in het
    verpleeghuis, waar hij heel goed verzorgd wordt op alle fronten,
    laten blijven. De andere twee zussen zijn nu bezig om hem te
    verplaatsen naar een verpleeghuis op loopafstand van hen.
    Hun reden: we hebben het pappa immers beloofd. De medische
    staf heeft hen zelfs advies gegeven om onze vader NIET te verplaatsen, gezien zijn dementie, het verlies van mijn moeder
    na een huwelijk van 67 jaar (overleden 4 juli jl.) en zijn gedragsproblemen nu (agressie). We staan machteloos.
    Ik woon ver weg en wist pas op de dag van de uitvaart van mijn
    moeder hoe alles die dag georganiseerd was.
    Ik richt me nu alleen op mijn vader en mijn liefde voor hem.
    Ik heb veel steun aan mijn andere zus en ook aan mijn geloof.
    Liefde voor wijlen mijn moeder en voor nu mijn vader staat
    voor mij inderdaad voorop.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hier nog zoiets,

    Mijn zus en ik zijn 1e contactpersoon van de vriendin van mijn overleden vader.
    Die vriendin zit in een gelsoten verzorgingsafdeling.
    Haar eigen 5 kinderen heeft ze al jaren geen contact mee. Wij houden 1 van hun wel van alles op de hoogte .
    Mijn vraag: Hebben wij als 1e contactpersoon recht om alles voor haar te beslissen? Ook euthanasie?(ze vraagt erom).
    Of moeten wij haar echte kinderen die beslissing laten nemen??
    Kan ons iets wettelijk verweten worden als wij beslissingen nemen?

    Ben erg benieuwd

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee u heeft geen recht om over euthanesie te beslissen. Dat had deze dame zelf vast moeten leggen. Wat u MOET doen is het mentorschap aanvragen over deze dame. Dat is de enige weg om mee te kunnen beslissen.
      vr.gr
      Miriam
      twitter klachtenoverdezorg@dezorgisziek

      Verwijderen
  11. Een vraag voor: http://www.goedvertegenwoordigd.nl/verder-wegwijs/helpdesk/
    ?

    BeantwoordenVerwijderen

  12. er is over mijn moederdoor een het recht mentorchap en bewindvoering over haar uitgesproken waar wij het mee eens waren. Nu is Mijn moeder opgenomen in een gesloten verzorgafdeling waar ze het erg fijn heeft. waar wij niets van afwisten omdat mijn broer en ik ruzie hebben omdat wij mentorschap en bewindvoering uit handen wilden geven omdat naar onze mening mijn broer geen eerlijke doeleinden voor ogen had finiacieel dan. wij worden dan ook helemaal niet op de hoogte gehouden omdat hij contact persoon is en wij niet. ik ben de oudste heb ik dan niet het recht om 1e contact persoon te zijn ??

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. was het maar waar, dan was ik ook 1ste contactpersoon

      Verwijderen
  13. Mijn moeder is door haar man ( niet mijn vader ) in een gesloten afdeling gezet in een vreselijk tehuis waar zij zeer ongelukkig is ( 275 km van mijn huis af ) ik als enige dochter sta machteloos. Ze wordt mishandeld, zit onder de wonden en blauwe plekken. Ze is alleen maar bang en ze wil weg. Het slaapkamerraam kan niet open, ook niet op een kiertje, terwijl zij juist zeer veel behoefte aan frisse lucht heeft. Ze krijgt 2x per dag een luier en is gewend om met een natte broek te lopen, ze zit er nu 2 weken.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Of men nu de term 1e of 2 e contactpersoon gebruikt, er is niets via de wet hierin geregeld. Ook binnen veel zorginrichtingen is vaak via interne regelgeving helemaal niets geregeld. Lijkt mij voor beide partijen erg onhandig en niet werkbaar. Een contactpersoon lijkt dan ook geen rechten te hebben en kunnen anderzijds de zorginstellingen of familie ook geen verplichtingen af dwingen. Dit omdat gewoon niets geregeld is. Tijd om de Politiek dus weer eens wakker te schudden en zal ik zelf dit via de 50+ onder de aandacht brengen en een verzoek doen hier Kamervragen over te stellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Een eerste contactpersoon is GEEN wettelijk vertegenwoordiger (Goedvertegenwoordigd.nl) Je bent pas wettelijk vertegenwoordiger als je door de rechter bent benoemd (mentor, curator, bewindvoerder)en daarmee gebonden aan de kwaliteitseisen. Je kan pas vertegenwoordiger worden als de patiënt wilsonbekwaam is, en dan pas na instemming van de overige familie. De instelling heeft de plicht (WGBO) de vertegenwoordiger te toetsen, en moet daarvoor kaders stellen die iedereen mag inzien, instellingen zetten dit openbaar op de website. Overige familie mag niet instemmen met een beoogde vertegenwoordiger, dan mag die persoon het ook niet worden. Een eerste contactpersoon is een mediator, die zit tussen de instelling en de familie, en kan alleen dan een mediator zijn als diegene een goede vertegenwoordiger kan zijn van de nog wilsbekwame patiënt, invoelend en wetend wat een patiënt bedoeld. Let op: contactpersoon bij wilsbekwame patiënt, unaniem gekozen (niet wettelijke!) vertegenwoordiger bij wilsonbekwame patiënt! Er is nog wel een uitzondering, als de patiënt iemand heeft gemachtigd, bv via levenstestament, gaat dat voor bovenstaande. Er is veel onduidelijkheid hierover en instellingen veroorzaken veel leed door de soms onmenselijke handelswijze te verwijzen naar een eerste contactpersoon en er verder het zwijgen toe te doen, hiermee een contactpersoon de macht over familie en patiënt gevend. Schrijnend, dit mag niet gebeuren.
    Bronnen:
    GGZ Nederland Toelichting WGBO,
    Eigen regie en vertegenwoordiging Actiz,Organisatie van zorgondernemers.
    Goedvertegenwoordigd.nl

    BeantwoordenVerwijderen
  16. goede avond,

    ik stuur dit voor mijn vriendin,

    ik zal het kort proberen te samenvatten want het is nogal een verhaal.


    me vriendin heeft geen contact met haar familie, behalve met haar vader.
    heeft altijd nog steeds respect getoond naar haar moeder, altijd gewoon gebeld met haar vader, ondanks dat het contact met haar moeder en zussen echt nijd was.

    haar vader is beginnend dementerend.
    nu heeft haar moeder dr man op de wachtlijst gezet van een verzorging-tehuis.
    en is haar vader maandag geplaatst.
    haar moeder en twee zussen hebben hem afgeleverd, en mijn vriendin NIET op de hoogte gesteld.
    desondanks kwam mijn vriendin er achter ook diezelfde maandag nog gelukkig.
    heeft het tehuis gebeld de situatie uitgelegd.
    nu mocht ze dinsdag ochtend op bezoek komen bij haar vader die ze al lang niet gezien had ( bel contact) verteld dat haar vader een echte buiten mens was, zoals lekker wandelen in het bos, naar het strand lekker eten in een strand tentje dat soort dingen.
    nu kwam dat ter spraken ook met de verpleging, en in de agenda gezet dat meneer met jongste dochter s'morgens naar het strand zou gaan ( s'morgens i.v.m haar moeder en zussen ontwijken zodat er geen heisa zou ontstaan) iedereen kon daar een dag van genieten lekker met haar 2 jongste kinderen en opa lekker wandelen op het strand.

    nu heeft haar moeder daar lucht van gekregen, en heeft de verpleging verteld dat die afspraak niet door kon gaan, omdat haar man een wegloper zou wezen, en dat terwijl ze zelf diezelfde dag dat ze hem afleverde nog zelf met hem gewandeld had.

    dat was een hele domper, en ze wilde morgen ochtend met de verpleging erover praten en met hoofd van de zorg.

    me vriendin kan alleen s'morgens naar haar vader omdat ze weet dat haar moeder alleen s'middags gaat
    i.v.m het uitslapen van haar moeder.
    en met de kids van school halen s'middags.

    nu kreeg ze dus bericht van haar zoon, dat oma hem een whats-app bericht had gestuurd en dat hij even moest doorgeven aan zijn moeder, dat opa elke dag naar de dag besteding gaat omdat hij en de mensen daar het zo leuk vinden en dat hij daarna gaat lunchen en pas weer naar boven gaat als zij er is.
    maar ze wil niet verbieden dat ze komt.
    terwijl ze weet dat dit niet kan!
    en dat alleen ZIJ hem onder controle heeft qua weglopen.

    nu heeft mijn vriendin de stoute schoenen aangetrokken en haar moeder opgebeld met de vraag waar ze mee bezig is, dat haar vader geen stuk speelgoed is.
    en dat hij dus nu hele dagen binnen moet blijven op zijn laatste rit, alleen omdat ze niet wil dat zij hem ziet.

    daar kreeg ze dus als antwoord op, dat als ZIJ wil dat ze haar kan verbieden te komen naar haar eigen vader.


    wat kan zij doen?

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ik kreeg dit doorgestuurd van een vriendin. Nu zie ik dat het om een ouder bericht gaat. Bij mij is soort gelijk nu ook aan de orde en ik wil er meer mee doen. Vanmorgen is de klachtenbemiddelaar door mij ingeschakeld. Nu ben ik oom gastblogger voor de site van Mantelzorglijk. Afgelopen week is mijn blog daar gepubliceerd met wat ik hierin meemaak. Gisteravond heb ik op mijn eigen blogsite mijn blog ingekort en daar geplaatst. Ik heb hier ook een account, dus zal hem hier ook nog plaatsen. Ik wacht op antwoord van de klachtenbemiddelaar, maar vrees dat er weinig gedaan kan worden. Wat me overigens wel is verteld, een 1ste contactpersoon heeft ook verplichtingen, zo hoort diegene het door te geven aan de andere kinderen/betrokkenen. Mocht er overigens qua klacht niets uitkomen, dan ga ik verdere stappen ondernemen en contact zoeken met een ombudsman en het hele circus wat erbij komt. Wellicht heb ik er niets meer aan, maar het kan en mag niet zo zijn dat het ene kind het andere uitsluit en daarmee afsnijdt van de dierbare die zorg nodig heeft.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Op de site goedvertegenwoordigd.nl kan je lezen dat een 1ste contactpersoon alleen maar makkelijk is voor de zorginstelling en in principe helemaal geen (wettelijke)plichten/rechten etc. heeft. Het is iets wat door de zorginstellingen in het leven is geroepen en alleen maar makkelijk voor hun is. Iemand die zorgt voor de schone was etc.
      Wat ik zelf wel raar vind is dat in het geval van mijn moeder, die nu op een gesloten afdeling zit, en waarbij ik 2e contact persoon ben, mijn zus die als 1ste is aangesteld, bepaalde formulieren moest invullen bij opname over medicatie etc. Ik ben het met bepaalde dingen daarin niet eens en mijn zus heeft mij toegezegd dat ze het formulier terug zou vragen en samen met mij zal invullen. (maar ja, er komt steeds iets tussen....)
      Het is toch ook raar dat je iemand bij binnenkomst zomaar een formulier in handen douwt en verwacht dat dat in een half uurtje ingevuld gaat worden, terwijl het best vragen zijn waar je niet zomaar ff over kan beslissen als leek. Maar het moest meteen worden ingevuld volgens de zorgverlener mocht zich een situatie voordoen waarbij direct gehandeld moest worden.
      Ik als 2e contact persoon heb helemaal niets te vertellen en mag dossiers ook niet inzien zonder medeweten van mijn zus. Want in gevallen dat mijn zus niet te bereiken was, is er geen contact met mij gezocht. En als ik vraag of een arts mij wil bellen wordt ik niet terug gebeld.
      Ik wil er geen ruzie over maken met mijn zus, maar het is wel jammer dat vanuit de zorginstelling alleen op de 1ste contact persoon wordt gericht en overwaarde aan wordt gegeven die helemaal nergens opslaat. En dat dat wel voor problemen binnen de familie zorgt.

      Verwijderen
  18. En bij mij is dat al net zo. Jongste zus bepaald alles. Het loeder

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kinderen die nooit geen hand naar hun moeder hebben uitgestoken en alles aan 1 kind overgelaten hebben en later na jaren plotseling macht willen, die zouden dan ook niets te vertellen moeten hebben, maar wel het kind die jaren voor zijn ouder gezorgd hebben.

      Verwijderen